Nieuws » Verslag race Dahlemer-Binz
28 oktober 2009
Daar is hij weer, de nieuwsbrief van mijn afgelopen race op het straten circuit van Dahlem. Even een korte uitleg over dit circuit: Dahlem is een klein plaatsje in de buurt van de Nurburgring met een vliegveld genaamd Dahlemer-Binz. Ieder jaar word er op dat vliegveld een race georganiseerd met inmiddels ook serieuze race klassen en dus ook de 3DCup! Het circuit is weinig spectaculair, een ovaal met in totaal 3 ingebouwde chicanes. Daarentegen is Dahlem wel een van de gezelligste weekenden waarbij de Duitse toeschouwers zich de hele dag met bier en bockworsten langs de kant van de baan te vinden zijn.
Op donderdag 27 augustus was het zo ver en vertrokken we weer richting onze ooster buren. Papa, mama en Floyd reden met onze bus en trailer en ik reed met Ferry achter ze aan. Nog een uur vastgestaan in een lange file bij Den Bosch maar tegen de klok van 10 uur waren we dan eindelijk op de “paddock” van Dahlemer-Binz. Nadat we een mooi kamp gemaakt hadden hebben we nog een drankje gedaan bij die Kockies, toen we net naar bed wilde gaan kwamen ook Chris, Thomas en Joost net aangereden en konden we ons kamp nog wat extra uitbreiden.
Om 9.20 had ik mijn eerste vrije training om de baan te kunnen verkennen. Dit was de eerste keer dat ik op een stratencircuit reed in plaats van op een echt circuit, ik moest dan ook erg wennen aan het onregelmatige asfalt en de hobbels in de bochten. In mijn eerste rondje dat ik op een chicane af kom rijden word mijn voet bij het schakelen gewoon van mijn voet stepje af gegooid door de enorme hobbel waar je overheen moet. De volgende rondjes heb ik er alles aan gedaan om te wennen om onder deze omstandigheden te racen, dus vooral niet schrikken van hobbels, je knie tegen banden
of hooibalen krijgen en het omver rijden van pionnetjes. Na mijn eerste training was ik nou niet bepaald onder de indruk van deze baan en kon nog moeilijk mijn draai vinden.
Om 11.45 had ik mijn eerste kwalificatie, toen ik mijn helm opzette zag ik dat het heel licht begon te spetteren en zag de donkere wolken naderen. Toen ik in de rij stond om de baan op te gaan begon het spetteren over te gaan in een flinke regenbui, ik besloot om te draaien en geen risico te nemen door met mijn droogweer banden de regen in te gaan. Uiteindelijk namen veel rijders deze keus op een paar na. We hadden tenslotte nog een tweede kwalificatie om een tijd voor een start positie neer te zetten.
Ilja en Branko tijdens de kwalificaties
Om 14.40 was het weer zo ver en mocht ik de baan weer op om een goede tijd neer te gaan zetten. Samen met Peggy en Bernice reed ik wat rondjes om ook even te kijken hoe andere rijden op deze baan en zo verbeteringspuntjes bij mezelf te zoeken. Nu zat ik voor het eerste lekker op mijn motor en durfde ik meer gas te gaan geven door de geïmproviseerde chicanes heen. Na 20 minuten kwam ik tevreden van de baan af en was ik benieuwd naar mijn tijd en startpositie. Ik had een tijd gereden van 1.09,3 waarmee ik een 16e startplek had van de 25 rijders. Doordat het een korte baan is lagen de tijden erg dicht bij elkaar en zou het een mooie strijd kunnen
worden in de race!
Voor vandaag zat het er voor mij op, morgen was de race dag!
Voor deze avond had de organisatie van de 3DCup iets leuks geregeld, er was speciaal voor ons een grote tent neergezet waar we met alle rijders en aanhang gezamenlijk konden eten, dit werd natuurlijk een erg gezellige avond, zoveel Ducatisti in een grote tent!
Vandaag was het zaterdag, de dag van de races! Om 9.30 had ik eerst nog een warm-up van 10 minuten, omdat ik gister maar twee keer gereden had vond ik het fijn nog even te kunnen rijden voor de race. De warm-up ging erg lekker en ik had zin in de race.
Om 11.50 had ik mijn eerste race op dit circuit. Ik zou starten vanaf de 16e plek en wist dat ik harder moest kunnen rijden, als ik een goede start zou hebben zou ik zeker bij de eerste 15 moeten kunnen blijven rijden en dus ook puntjes pakken!
Na 2 warm-up rondjes was het zo ver, de man met de vlag liep weg de lichten gingen aan en in een seconde waren ze weer uit! Zo snel ik kon kwam ik van mij plek, maar net voor mijn neus bleven Peggy en Hans staan, ik moest vol in de remmen, schampte Hans en kwam er net tussendoor.. Dat koste me erg veel tijd en zo ging ik met alleen Peggy en Hans achter mij de eerste bocht in. Ik was nog een beetje geschrokken van de start maar probeerde mezelf weer zo goed mogelijk te herpakken, de mensen die voor me reden waren een heel stuk bij me vandaan en ik wist dat dit een inhaalrace zou gaan worden. Na een rondje of 7 had ik de aansluiting bij de groep voor me,
ik probeerde alles te geven maar ik kreeg het niet voor elkaar om er voorbij te komen, ik zat er gewoon doorheen en kon me er niet meer toe zetten er voorbij te komen. Toen de finish vlag gezwaaid werd baalde ik als een stekker, dit was mijn slechtste race tot nu toe. Bij het kamp aangekomen ben ik even een half uurtje alleen in de camper gaan zitten, ik moest even de race herhalen en erachter komen wat er nu zo fout gegaan is. Toen de tijdlijsten kwamen was ik toch nog 19e van de 24, en mijn tijden waren toch echt sneller dan de groep die voor me reed.. Ik baalde van mijn race
maar was blij te zien dat er meer in zat en besloot er de 2e race helemaal voor te gaan!
Om 13.00 had de A groep zijn eerste race, papa zou starten vanaf de 21ste plaats,
hij had een mooie start en een mooie race en wist uiteindelijk nog 14e de worden!
Ilja in actie tijdens haar race
Branko in actie tijdens zijn race
Inmiddels was het alweer 16.00 en was het tijd voor mijn tweede race, ik was heel erg gemotiveerd en wilde zeker geen herhaling van mijn eerste race. Vol goede moed reed ik mijn warm-up rondjes en was klaar voor mijn race! De man met de vlag liep wederom weg en ik bracht mijn motor op toeren, de lichten gingen uit en ik was weg, dit keer ging het een stuk beter en kwam gelijk in de 2e bocht al bij Bernice in haar achterwiel, ik wachten het volgende rondje af, slechts 2 meter verwijderd van haar
achterwiel sturen we de chicane in, op dat moment gaat het fout.. plotseling zit er iemand naast me, dat past helemaal niet! Ik word hard de baan uit gedrukt en moet dwars door de chicane heen om niet Bernice en degene die me afsneed onderuit te rijden, dan zie ik dat er een hoekige gele verkeersdrempel midden in de chicane ligt waar ik vervolgens heel hard overheen klap.. Nog net weet ik mijn motor overeind te houden, ik wil weer op het gas om mijn aansluiting niet te verliezen, maar op dat moment voel ik mijn voorwiel slingeren.. Het kan niet anders dan dat er een
flinke slag in zit door de harde klap. Als ik van de baan rijd staan daar Fred, Martin en Dolf die snel mijn wiel inspecteren, zo op het oog zien ze niets maar door het slingeren wat ik voelde maken we op dat er waarschijnlijk een flinke slag ergens moet zitten.
Toen ik terug reed naar de paddock was ik zo boos en verdrietig.. Het ging zo goed en ik weet zeker dat er deze race veel meer in zat.. Samen met papa heb ik bij ons kamp mijn wiel bestudeerd, er zat inderdaad een flinke slag in..
Ik had dan ook de goede beslissing gemaakt om niet door te rijden, dan was er een kans geweest dat mijn band zou leeglopen tijdens de race en dat is natuurlijk helemaal gevaarlijk..
Ilja verlaat de baan na de klapper over de drempel..
Om 17.00 was het tijd voor papa zijn laatste race, hij had wederom een goede start en maakte er een mooie strijd van met Theon Kersens die hij net niet voor wist te blijven..
Tegen de klok van 18.00 was er de prijsuitreiking, op Dahlemer-Binz is dat een groot
beker festijn, alle eerste 12 rijders krijgen namelijk een beker! Dit jaar hadden ze ook een speciale prijs voor de deelnemende dames, zo kregen alle dames een beker voor deelname en nog een beker voor de snelste 3, ook kregen we er nog een smakelijke kruidenbitter bij uit de streek. Dit was mijn eerste podium en mijn eerste bekers!
Dit was dan toch nog een leuk einde van zo’n rampzalig weekend. Tegen de klok van 19.00 vertrokken we weer naar huis, het was toch weer een stuk rijden en ook
de moeheid sloeg nu wel toe na zo’n weekend. Rond 23.30 waren we weer heerlijk thuis.
Het dames podium!
Het was mijn moeilijkste weekend tot nu toe en ik hoop er hier maar weinig van mee te maken. Ik wil wederom Cecile en Leo bedanken voor de organisatie, het gezamenlijke eten en de aanwezigheid.
Inmiddels is mijn velg alweer terug van de richter die twee flinke deuken tegenkwam en heb ik er afgelopen woensdag alweer een dag mee getraind op Assen. Het was een dag met veel wind en niet zo heel goed weer, gelukkig heb ik wederom mijn persoonlijk record kunnen verbeteren naar een 2.03,003.
Groetjes,
Ilja #68
Op donderdag 27 augustus was het zo ver en vertrokken we weer richting onze ooster buren. Papa, mama en Floyd reden met onze bus en trailer en ik reed met Ferry achter ze aan. Nog een uur vastgestaan in een lange file bij Den Bosch maar tegen de klok van 10 uur waren we dan eindelijk op de “paddock” van Dahlemer-Binz. Nadat we een mooi kamp gemaakt hadden hebben we nog een drankje gedaan bij die Kockies, toen we net naar bed wilde gaan kwamen ook Chris, Thomas en Joost net aangereden en konden we ons kamp nog wat extra uitbreiden.
Om 9.20 had ik mijn eerste vrije training om de baan te kunnen verkennen. Dit was de eerste keer dat ik op een stratencircuit reed in plaats van op een echt circuit, ik moest dan ook erg wennen aan het onregelmatige asfalt en de hobbels in de bochten. In mijn eerste rondje dat ik op een chicane af kom rijden word mijn voet bij het schakelen gewoon van mijn voet stepje af gegooid door de enorme hobbel waar je overheen moet. De volgende rondjes heb ik er alles aan gedaan om te wennen om onder deze omstandigheden te racen, dus vooral niet schrikken van hobbels, je knie tegen banden
of hooibalen krijgen en het omver rijden van pionnetjes. Na mijn eerste training was ik nou niet bepaald onder de indruk van deze baan en kon nog moeilijk mijn draai vinden.
Om 11.45 had ik mijn eerste kwalificatie, toen ik mijn helm opzette zag ik dat het heel licht begon te spetteren en zag de donkere wolken naderen. Toen ik in de rij stond om de baan op te gaan begon het spetteren over te gaan in een flinke regenbui, ik besloot om te draaien en geen risico te nemen door met mijn droogweer banden de regen in te gaan. Uiteindelijk namen veel rijders deze keus op een paar na. We hadden tenslotte nog een tweede kwalificatie om een tijd voor een start positie neer te zetten.
Ilja en Branko tijdens de kwalificaties
Om 14.40 was het weer zo ver en mocht ik de baan weer op om een goede tijd neer te gaan zetten. Samen met Peggy en Bernice reed ik wat rondjes om ook even te kijken hoe andere rijden op deze baan en zo verbeteringspuntjes bij mezelf te zoeken. Nu zat ik voor het eerste lekker op mijn motor en durfde ik meer gas te gaan geven door de geïmproviseerde chicanes heen. Na 20 minuten kwam ik tevreden van de baan af en was ik benieuwd naar mijn tijd en startpositie. Ik had een tijd gereden van 1.09,3 waarmee ik een 16e startplek had van de 25 rijders. Doordat het een korte baan is lagen de tijden erg dicht bij elkaar en zou het een mooie strijd kunnen
worden in de race!
Voor vandaag zat het er voor mij op, morgen was de race dag!
Voor deze avond had de organisatie van de 3DCup iets leuks geregeld, er was speciaal voor ons een grote tent neergezet waar we met alle rijders en aanhang gezamenlijk konden eten, dit werd natuurlijk een erg gezellige avond, zoveel Ducatisti in een grote tent!
Vandaag was het zaterdag, de dag van de races! Om 9.30 had ik eerst nog een warm-up van 10 minuten, omdat ik gister maar twee keer gereden had vond ik het fijn nog even te kunnen rijden voor de race. De warm-up ging erg lekker en ik had zin in de race.
Om 11.50 had ik mijn eerste race op dit circuit. Ik zou starten vanaf de 16e plek en wist dat ik harder moest kunnen rijden, als ik een goede start zou hebben zou ik zeker bij de eerste 15 moeten kunnen blijven rijden en dus ook puntjes pakken!
Na 2 warm-up rondjes was het zo ver, de man met de vlag liep weg de lichten gingen aan en in een seconde waren ze weer uit! Zo snel ik kon kwam ik van mij plek, maar net voor mijn neus bleven Peggy en Hans staan, ik moest vol in de remmen, schampte Hans en kwam er net tussendoor.. Dat koste me erg veel tijd en zo ging ik met alleen Peggy en Hans achter mij de eerste bocht in. Ik was nog een beetje geschrokken van de start maar probeerde mezelf weer zo goed mogelijk te herpakken, de mensen die voor me reden waren een heel stuk bij me vandaan en ik wist dat dit een inhaalrace zou gaan worden. Na een rondje of 7 had ik de aansluiting bij de groep voor me,
ik probeerde alles te geven maar ik kreeg het niet voor elkaar om er voorbij te komen, ik zat er gewoon doorheen en kon me er niet meer toe zetten er voorbij te komen. Toen de finish vlag gezwaaid werd baalde ik als een stekker, dit was mijn slechtste race tot nu toe. Bij het kamp aangekomen ben ik even een half uurtje alleen in de camper gaan zitten, ik moest even de race herhalen en erachter komen wat er nu zo fout gegaan is. Toen de tijdlijsten kwamen was ik toch nog 19e van de 24, en mijn tijden waren toch echt sneller dan de groep die voor me reed.. Ik baalde van mijn race
maar was blij te zien dat er meer in zat en besloot er de 2e race helemaal voor te gaan!
Om 13.00 had de A groep zijn eerste race, papa zou starten vanaf de 21ste plaats,
hij had een mooie start en een mooie race en wist uiteindelijk nog 14e de worden!
Ilja in actie tijdens haar race
Branko in actie tijdens zijn race
Inmiddels was het alweer 16.00 en was het tijd voor mijn tweede race, ik was heel erg gemotiveerd en wilde zeker geen herhaling van mijn eerste race. Vol goede moed reed ik mijn warm-up rondjes en was klaar voor mijn race! De man met de vlag liep wederom weg en ik bracht mijn motor op toeren, de lichten gingen uit en ik was weg, dit keer ging het een stuk beter en kwam gelijk in de 2e bocht al bij Bernice in haar achterwiel, ik wachten het volgende rondje af, slechts 2 meter verwijderd van haar
achterwiel sturen we de chicane in, op dat moment gaat het fout.. plotseling zit er iemand naast me, dat past helemaal niet! Ik word hard de baan uit gedrukt en moet dwars door de chicane heen om niet Bernice en degene die me afsneed onderuit te rijden, dan zie ik dat er een hoekige gele verkeersdrempel midden in de chicane ligt waar ik vervolgens heel hard overheen klap.. Nog net weet ik mijn motor overeind te houden, ik wil weer op het gas om mijn aansluiting niet te verliezen, maar op dat moment voel ik mijn voorwiel slingeren.. Het kan niet anders dan dat er een
flinke slag in zit door de harde klap. Als ik van de baan rijd staan daar Fred, Martin en Dolf die snel mijn wiel inspecteren, zo op het oog zien ze niets maar door het slingeren wat ik voelde maken we op dat er waarschijnlijk een flinke slag ergens moet zitten.
Toen ik terug reed naar de paddock was ik zo boos en verdrietig.. Het ging zo goed en ik weet zeker dat er deze race veel meer in zat.. Samen met papa heb ik bij ons kamp mijn wiel bestudeerd, er zat inderdaad een flinke slag in..
Ik had dan ook de goede beslissing gemaakt om niet door te rijden, dan was er een kans geweest dat mijn band zou leeglopen tijdens de race en dat is natuurlijk helemaal gevaarlijk..
Ilja verlaat de baan na de klapper over de drempel..
Om 17.00 was het tijd voor papa zijn laatste race, hij had wederom een goede start en maakte er een mooie strijd van met Theon Kersens die hij net niet voor wist te blijven..
Tegen de klok van 18.00 was er de prijsuitreiking, op Dahlemer-Binz is dat een groot
beker festijn, alle eerste 12 rijders krijgen namelijk een beker! Dit jaar hadden ze ook een speciale prijs voor de deelnemende dames, zo kregen alle dames een beker voor deelname en nog een beker voor de snelste 3, ook kregen we er nog een smakelijke kruidenbitter bij uit de streek. Dit was mijn eerste podium en mijn eerste bekers!
Dit was dan toch nog een leuk einde van zo’n rampzalig weekend. Tegen de klok van 19.00 vertrokken we weer naar huis, het was toch weer een stuk rijden en ook
de moeheid sloeg nu wel toe na zo’n weekend. Rond 23.30 waren we weer heerlijk thuis.
Het dames podium!
Het was mijn moeilijkste weekend tot nu toe en ik hoop er hier maar weinig van mee te maken. Ik wil wederom Cecile en Leo bedanken voor de organisatie, het gezamenlijke eten en de aanwezigheid.
Inmiddels is mijn velg alweer terug van de richter die twee flinke deuken tegenkwam en heb ik er afgelopen woensdag alweer een dag mee getraind op Assen. Het was een dag met veel wind en niet zo heel goed weer, gelukkig heb ik wederom mijn persoonlijk record kunnen verbeteren naar een 2.03,003.
Groetjes,
Ilja #68
« Terug naar nieuws-overzicht