Nieuws » Eerste race Donington Park
4 april 2009
Op vrijdag 27 maart vertrokken we rond de klok van 8.30 richting de boot van Calais. Deze reis waren we met z’n drieen, Branko, Ilja en Huibert, een goede vriend van Ilja die ons graag wilde helpen op Donington Park. Rond 19.00 reden we de paddock op en hebben we een mooi kamp gemaakt met de andere vrienden uit de 3DCup.
We stonden tussen al het Engelse spul, zijspannen en oude Norton’s.
Om 11.45 gingen we voor het eerst de baan op. We moesten opletten en voorzichtig rijden, het was namelijk erg koud, en dat betekent weinig tot geen grip met het koude rubber. Branko heeft lekker gereden en goed kunnen wennen aan de nieuwe baan. Ilja heeft de laatste paar rondjes samen met Peggy gereden, de baan verkennen en mooie lijnen zoeken.
Na 20 minuten rijden en onderzoeken op de nieuwe maar o zo prachtige GP baan mochten we de baan weer verlaten. Geen een recht stuk, alleen maar blinde bochten, je kreeg echt eensoort rollercoaster gevoel!
Om 14.40 gingen we de baan op voor onze kwalificatie.
Het was nog steeds erg koud en wederom moesten we goed opletten. Branko begon al aardig mooie tijden neer te zetten en kon zich bij de snellere mannen aansluiten. Voor Ilja haar gevoel ging het erg lekker, ook zij begon de baan goed door te krijgen en is meer vaart gaan maken om een betere tijd neer te zetten.
"Ik stuurde een bocht rechts in en zat met alles aan de grond, tot ik voor mijn gevoel wel erg plat lag en dacht "die elleboog hoort niet op het asfalt thuis", voor ik het wist werd ik over mijn motor heen geslingerd en glij een meter of 10 over het asfalt en kom vervolgens tot stilstand in het gras voor een volle tribune, fijn! Snel naar mijn motor toe gerend waar ik de marshall tegen het lijf liep. Met motor werd ik terug gebracht naar ons kamp op de paddock. Daar waren Huibert en papa die me opvingen. We stelde vast dat ik weinig schade aan mijn motor had en dat we hem op konden lappen voor de eerste race."
Branko en Huibert gingen aan het sleutelen, Ilja is de paddock over gegaan opzoek naar bruikbare onderdelen. Mooi optijd was mijn motor klaar voor de eerste race!
Branko had zich als 10e gekwalificeerd en Ilja als 25e van de 28.
We ware zeer tevreden met onze startplaatsen aangezien Ilja maar een paar rondjes heeft kunnen kwalificeren!
Ilja in actie
De wedstrijd was plotseling vervroegd en in alle haast gingen we naar de startgrid. Vanwege het koude asfalt werden er 2 warming-up laps gereden om toch nog een beetje warmte in de bandjes te krijgen.
Dit zou Ilja haar eerste start worden met de 848, dus het was even wennen.
"Gelukkig ging ik niet eens als laatste de bocht in."
Voor Branko begon de race goed en hij had een goede start, helaas sloeg een halve baan verder het noodlot toe. In een groepje van ongeveer 5 man in een snelle rechtse bocht kreeg hij een lowsider, gewoon de achterband weg en met een rot gang via het asfalt de grindbak in.. Na een meter of 140 glijden en rollen kwam Branko tot stilstand.
"Ik dacht dat ik nooit meer zou stoppen met rollen en wist even niet meer wat boven of onder was en ben ik ben zeker een halve minuut naast de motor blijven liggen."
Op dat moment kwam Ilja voorbij: "Een halve baan verder zag ik de bocht uit komend iemand in de grindbak liggen, toen ik snel naar links keek zag ik papa gehavend op z’n knieen langs zijn motor liggen.."
De marshalls waren snel ter plekken, Branko stond inmiddels gelukkig en kon samen met de marshalls en de motor naar de buitenkant van het circuit lopen.
In het volgende rondje zag Ilja Branko langs de kant staan en kon ze zichzelf weer oppakken, ze heeft de eerste race gewoon uitgereden. "Ik ben rustiger gaan rijden, en besloot dat ik de finish zou gaan halen. Dan maar als laatste! "
Na de val is Branko bij het medisch centrum afgeleverd, daar is hij gecontrolleerd en zijn er foto's gemaakt. Gelukkig is alles goed en heeft hij enkel wat beurse plekken.
Ook de motor zag er goed uit als je bedenkt dat papa er met 200+ vanaf gestapt is. Z’n hele koppeling zat vol met modder, steentjes en gras, de schade aan de kuipdelen viel heel erg mee.
Branko in actie
Vandaag was het zondag, om 10.55 zouden we de laatste race rijden. In de ochtend hebben we Branko zijn motor helemaal uit elkaar gehaald om zoveel mogelijk grind te verwijderen en om de schade goed te bekijken. Branko zou zeker niet gaan rijden.
Het weer was vandaag totaal omgeslagen, de lucht was helder blauw en de zon begon al aardig te branden.
Eindelijk was het zo ver, de laatste race brak aan en Ilja had er erg veel zin in.
De start ging deze keer erg goed en ze was snel weg, de eerste bocht ging ze er nog een aantal voorbij. "Ik heb heerlijk gereden, en reed uiteindelijk nog 7 seconde van mijn tijd van gister af. Ook had ik nog een mooi gevecht met Deborah, uiteindelijk haalde ze me in en kon ik de snelle 916SPS niet bijhouden..
De finish vlag werd gezwaaid en voldaan nam ik afscheid van deze prachtige baan."
In een heerlijk zonnetje hebben we het kamp afgebroken en al snel stonden
we klaar voor vertrek. Om 20.00 reden we in Calais van de boot, Aalst
Here we come! We hadden nog een eindje te rijden, maar om 23.15 reden
we heerlijk thuis de oprit op. Snel aanhanger en bus lossen en even bijbabbelen met mama.
Het was een bijzonder weekend, de motoren licht beschadigd en wij zelf gelukkig helemaal heel, maar ondanks alles was het een top weekend! We hebben het weer erg gezelig gehad met elkaar en kijken uit naar de volgende races van de 3DCup.
Ton de Bruijn en fam. Middelkoop hebben ons ook fantastisch ondersteunt en konden we niet missen dit weekend.
Wel hebben we Cecile van Hattem erg gemist dit race weekend en we zijn blij dat onze geluks engel er de volgende keer weer bij zal zijn!
Ilja:
Ik wil op de eerste plaatst mijn vader en Huibert heel erg bedanken voor het helpen bij het klaarmaken van mijn motor na de valpartij en voor alle hulp die ik heb gehad
tijdens dit weekend. Ook wil ik team Bravo en fam. Tieleman bedanken voor het bij elkaar krijgen van mijn onderdelen zodat ik toch beide races nog kon rijden!
We stonden tussen al het Engelse spul, zijspannen en oude Norton’s.
Om 11.45 gingen we voor het eerst de baan op. We moesten opletten en voorzichtig rijden, het was namelijk erg koud, en dat betekent weinig tot geen grip met het koude rubber. Branko heeft lekker gereden en goed kunnen wennen aan de nieuwe baan. Ilja heeft de laatste paar rondjes samen met Peggy gereden, de baan verkennen en mooie lijnen zoeken.
Na 20 minuten rijden en onderzoeken op de nieuwe maar o zo prachtige GP baan mochten we de baan weer verlaten. Geen een recht stuk, alleen maar blinde bochten, je kreeg echt eensoort rollercoaster gevoel!
Om 14.40 gingen we de baan op voor onze kwalificatie.
Het was nog steeds erg koud en wederom moesten we goed opletten. Branko begon al aardig mooie tijden neer te zetten en kon zich bij de snellere mannen aansluiten. Voor Ilja haar gevoel ging het erg lekker, ook zij begon de baan goed door te krijgen en is meer vaart gaan maken om een betere tijd neer te zetten.
"Ik stuurde een bocht rechts in en zat met alles aan de grond, tot ik voor mijn gevoel wel erg plat lag en dacht "die elleboog hoort niet op het asfalt thuis", voor ik het wist werd ik over mijn motor heen geslingerd en glij een meter of 10 over het asfalt en kom vervolgens tot stilstand in het gras voor een volle tribune, fijn! Snel naar mijn motor toe gerend waar ik de marshall tegen het lijf liep. Met motor werd ik terug gebracht naar ons kamp op de paddock. Daar waren Huibert en papa die me opvingen. We stelde vast dat ik weinig schade aan mijn motor had en dat we hem op konden lappen voor de eerste race."
Branko en Huibert gingen aan het sleutelen, Ilja is de paddock over gegaan opzoek naar bruikbare onderdelen. Mooi optijd was mijn motor klaar voor de eerste race!
Branko had zich als 10e gekwalificeerd en Ilja als 25e van de 28.
We ware zeer tevreden met onze startplaatsen aangezien Ilja maar een paar rondjes heeft kunnen kwalificeren!
Ilja in actie
De wedstrijd was plotseling vervroegd en in alle haast gingen we naar de startgrid. Vanwege het koude asfalt werden er 2 warming-up laps gereden om toch nog een beetje warmte in de bandjes te krijgen.
Dit zou Ilja haar eerste start worden met de 848, dus het was even wennen.
"Gelukkig ging ik niet eens als laatste de bocht in."
Voor Branko begon de race goed en hij had een goede start, helaas sloeg een halve baan verder het noodlot toe. In een groepje van ongeveer 5 man in een snelle rechtse bocht kreeg hij een lowsider, gewoon de achterband weg en met een rot gang via het asfalt de grindbak in.. Na een meter of 140 glijden en rollen kwam Branko tot stilstand.
"Ik dacht dat ik nooit meer zou stoppen met rollen en wist even niet meer wat boven of onder was en ben ik ben zeker een halve minuut naast de motor blijven liggen."
Op dat moment kwam Ilja voorbij: "Een halve baan verder zag ik de bocht uit komend iemand in de grindbak liggen, toen ik snel naar links keek zag ik papa gehavend op z’n knieen langs zijn motor liggen.."
De marshalls waren snel ter plekken, Branko stond inmiddels gelukkig en kon samen met de marshalls en de motor naar de buitenkant van het circuit lopen.
In het volgende rondje zag Ilja Branko langs de kant staan en kon ze zichzelf weer oppakken, ze heeft de eerste race gewoon uitgereden. "Ik ben rustiger gaan rijden, en besloot dat ik de finish zou gaan halen. Dan maar als laatste! "
Na de val is Branko bij het medisch centrum afgeleverd, daar is hij gecontrolleerd en zijn er foto's gemaakt. Gelukkig is alles goed en heeft hij enkel wat beurse plekken.
Ook de motor zag er goed uit als je bedenkt dat papa er met 200+ vanaf gestapt is. Z’n hele koppeling zat vol met modder, steentjes en gras, de schade aan de kuipdelen viel heel erg mee.
Branko in actie
Vandaag was het zondag, om 10.55 zouden we de laatste race rijden. In de ochtend hebben we Branko zijn motor helemaal uit elkaar gehaald om zoveel mogelijk grind te verwijderen en om de schade goed te bekijken. Branko zou zeker niet gaan rijden.
Het weer was vandaag totaal omgeslagen, de lucht was helder blauw en de zon begon al aardig te branden.
Eindelijk was het zo ver, de laatste race brak aan en Ilja had er erg veel zin in.
De start ging deze keer erg goed en ze was snel weg, de eerste bocht ging ze er nog een aantal voorbij. "Ik heb heerlijk gereden, en reed uiteindelijk nog 7 seconde van mijn tijd van gister af. Ook had ik nog een mooi gevecht met Deborah, uiteindelijk haalde ze me in en kon ik de snelle 916SPS niet bijhouden..
De finish vlag werd gezwaaid en voldaan nam ik afscheid van deze prachtige baan."
In een heerlijk zonnetje hebben we het kamp afgebroken en al snel stonden
we klaar voor vertrek. Om 20.00 reden we in Calais van de boot, Aalst
Here we come! We hadden nog een eindje te rijden, maar om 23.15 reden
we heerlijk thuis de oprit op. Snel aanhanger en bus lossen en even bijbabbelen met mama.
Het was een bijzonder weekend, de motoren licht beschadigd en wij zelf gelukkig helemaal heel, maar ondanks alles was het een top weekend! We hebben het weer erg gezelig gehad met elkaar en kijken uit naar de volgende races van de 3DCup.
Ton de Bruijn en fam. Middelkoop hebben ons ook fantastisch ondersteunt en konden we niet missen dit weekend.
Wel hebben we Cecile van Hattem erg gemist dit race weekend en we zijn blij dat onze geluks engel er de volgende keer weer bij zal zijn!
Ilja:
Ik wil op de eerste plaatst mijn vader en Huibert heel erg bedanken voor het helpen bij het klaarmaken van mijn motor na de valpartij en voor alle hulp die ik heb gehad
tijdens dit weekend. Ook wil ik team Bravo en fam. Tieleman bedanken voor het bij elkaar krijgen van mijn onderdelen zodat ik toch beide races nog kon rijden!
« Terug naar nieuws-overzicht